POLIN – Museum of the History of Polish Jews // Warschau – Polen // 5 September 2016

Met enkele vriendinnen boekte ik in augustus een impulsieve citytrip naar Warschau. De vliegtuigtickets kostten 20 euro heen-en-terug (!) en dat konden we dus niet laten liggen. Maar wist ik veel wat er te zien was in Warschau?.

Aangenaam verrast was ik toen het grijze weer ons op onze eerste dag in Warschau bij het ‘POLIN Museum of the History of Polish Jews’ bracht.

Ik ben opgegroeid als de dochter van een architect, de appreciatie voor architectuur zit er dus ingebakken. Of je nu het nageslacht van een architect bent of niet, om de esthetiek van dit gebouw kan je simpelweg niet omheen. Het is ontworpen door het Finse architectenbureau Lahdelma & Mahlamäki en werd geopend in april 2013.

Langs de buitenkant lijkt het museum een vrij saai blok met de iets of wat opvallende inkom die stiekem al een hint geeft van hoe het er binnen zal uitzien.

museum_of_the_history_of_polish_jews_in_warsaw_011
Uiteraard is dit niet mijn foto. Als de zon zo hard scheen, betwijfel ik of we er een hele namiddag in gespendeerd hadden.

Want de verbazing slaat pas toe wanneer je de indrukwekkende inkomsthal binnenstapt.
De organische structuur valt meteen op. De muren lijken wel te leven.

3

Het kan liggen aan het feit dat ik zelf twee jaar maquettes heb moeten maken en plannen heb moeten tekenen toen ik Beeldende en Architecturale Vorming studeerde aan het Sint-Lukaskunsthumaniora, maar heel even had ik medelijden met de tekenaars van dit prachtige gebouw.
Laten we hopen dat niemand hier met de hand doorsnedes van heeft moeten schetsen.

Uiteraard barst dit gebouw van de symboliek. Het lijden en de zwarte geschiedenis van de joden zijn bijna tastbaar. Mijn eigen interpretatie wil dan ook geloven dat ook de architectuur van dit gebouw hier symbool voor staat. Alsof ze willen duidelijk maken dat je de joden niet in een saaie blokkendoos geduwd krijgt want vanbinnen zal ze blijven broeden. Ofzoiets.

De trappen brengen je naar de ondergrondse vaste tentoonstelling die ons uiteindelijk ongeveer 4 uur in zijn greep zal houden. Nu ja, ‘in zijn greep’ is misschien veel gezegd. Eerlijk gezegd vond ik het echte onderwerp niet zo bijster interessant.
Een 1000-jarige geschiedenis is lang. En daar kon dus veel over verteld worden.
Acht galerijen die elk een deel van de geschiedenis van de joden in Polen vertelden.
Enorm veel interactief en beeldend materiaal maakten de tocht in ieder geval niet saai.
Filmpjes, uitgebeelde verhaaltjes, een nagebouwd mini Joods dorp waar je doorheen kon lopen, zelf een opdruk maken … Iemand heeft duidelijk enorm zijn best gedaan om onze aandacht erbij proberen te houden.
Die ‘iemand’ blijkt een internationaal team van meer dan 120 wetenschappers te zijn, die dit voor elkaar kregen onder het toezicht van Professor Barbara Kirshenblatt-Gimblett van de New-York University (NYU).

Enkel het laatste hoofdstuk vertoonde de recente geschiedenis van de verschrikkingen die zich voordeden in de eerste helft van de 20ste eeuw, die onze nieuwsgierigheid naar deze periode eindelijk een beetje kon blussen.

Al bij al is dit museum een absolute aanrader, maar dan vooral voor het architecturale hoogstandje. Door de tentoonstelling, die veel te lang duurt voor dit specifieke onderwerp, zou ik eens snel doorlopen.

Tot de volgende,

 

Sarah

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s